Miś, Pies i Mewa - zwierzęta na os. Mickiewicza w Lublinie

Miś.

Pies.

Mewa.

       

       Osiedle Mickiewicz - cd. Rzeźby. Kontynuuję dotychczasową serię figur, powstałych w ramach Lubelskich Spotkań Plastycznych 1976 - 1978. Tym razem postanowiłem zamieścić - Misia, Psa oraz Mewę. Skąd te nazwy? Cóż chyba, widać, lub może już nie...

       Z tych trzech figur zawsze największym zainteresowaniem cieszył się miś, który nadal wśród najmłodszych dzieci spełnia rolę "małego konika" oraz miejsca, w którym rodzice mogą zrobić swoim pociechom zdjęcie. Niestety administracja osiedla tuż obok postawiła gustowny kubeł na śmieci, którego udało mi się nie pokazać wykonując zdjęcie "z ziemi". 

       Piesek - z tych zwierząt chyba najbardziej się zestarzał; za parę lat jego forma będzie przypominała zwykły kamień, który ktoś chyba tylko przypadkiem tu pozostawił. 

     Mewa na "Kinie Grażyna" kiedyś przynajmniej wskazywała zainteresowanym (nie wiem dlaczego - może poprzez skojarzenia z modelami samolotów?), że tam mieścił się tu "Klub Modelarza". Obecnie pośród nowych budynków nieco się gubi będąc mało wyeksponowana, i żyje swoim życiem.

       

      Obecnie zwierzątka są już dosyć podniszczone. Miś z utrąconą mordką, pies wymalowany jak podstarzała kabaretowa tancerka, a mewa? Mewa z uwagi na swoje korzystne położenie, oparła się "poprawiaczom" i wydaje się, że tylko ząb czasu lub jakaś pomysłowa decyzja administracyjna może jej zaszkodzić.

Jeden głos za i jeden przeciw

Wyjazd  ze stacji paliw przy ul. Głębokiej

       Jestem częstym gościem na stacji paliwowej przy ulicy Głębokiej w Lublinie. Równie często wyjeżdżając z niej ustawiam się na pasie do skrętu w lewo. I co widzę? Drzewo. Piękne, rośnie tu długie lata. Zaraz za drzewem wysuwając samochód bardziej do przodu widok dodatkowo przysłania betonowa latarnia miejska. Ale jest wyjście! Przez szczelinę pomiędzy drzewem, a latarnią widać jadące samochody - oczywiście w wybranym ją fragmencie jezdni! 

      Osiedle Mickiewicza i ulica Wajdeloty.

      Osiedle Mickiewicza od przeszło 30stu lat słynie z tego, że połączono w nim w zamyśle urbanistycznym bloki mieszkalne z parkiem. Cóż, jak widać na załączonym zdjęciu nie przeszkadza to w wyrżnięciu rzędu drzew, które rosnąc przy chodniku nikomu dotychczas nie przeszkadzały. Hmm, widocznie się opatrzyły, a uliczka (jednokierunkowa) zostanie poszerzona.

       

Szubienica Miejska w Lublinie - Domek Kata

       Już w drugiej połowie XV wieku odnotowano, iż przy granicy Lublina, oraz w okolicy wsi Czechówka znajduje się szubienica miejska. Budowla usytuowana została tam zgodnie z obowiązującym wówczas prawem stanowiącym, iż obiekt taki powinien znajdować się na granicy gruntów należącego do jurysdykcji miejskich. 

       Szubienica Miejska, potocznie nazywana Domkiem Kata obecnie mieści się przy ulicy Długosza 4. Jest to ośmioboczny murowany budynek, który "po zakończeniu służby" i okresie bezczynności w roku 1837r. zaadaptowany został dla potrzeb znajdującego się w pobliżu Ogrodu Saskiego, następnie za czasów zaboru austriackiego  utworzono w nim prochownię, dom ogrodnika, a po zakończeniu II Wojny Światowej zamieszkał w nim woźny z pobliskiej szkoły. 

       Obecnie Domek Kata stanowi własność prywatną, która prawdopodobnie wkrótce zostanie sprzedana. Pozostaje pytanie; co w takim miejscu inwestor /biorąc pod uwagę m.in niewielką kubaturę budynku/ mógłby zrobić? Otóż prawidłowo przeprowadzona inwestycja wymaga zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków, o którą w takich przypadkach jest niezwykle trudno. Z drugiej strony niezabudowany teren /niemałej przecież/ działki pozwala na jego sensowne zabudowanie, a sam Domek Kata stanowiłby atrakcję przyciągającą gości.

 (...)
Wiatr, latarnie ciemno świcą,
Smętnie gwiżdże nocny stróż,
A kat Maciejewski tam, pod szubienicą,
Na Antosia czeka już.

Bal na Gnojnej sł. Stanisław Grzesiuk wyk. Bohdan Łazuka