Wszystkich Świętych - 1 listopada 2013r. - Cmentarz przy ul. Lipowej w Lublinie

     Trzy obrazy cmentarza przy ul. Lipowej w Lublinie z dn. 1 listopada 2013r. przed godziną 7 rano. Jeszcze groby całkiem nie ubrane, jeszcze rodziny i znajomi nie przyszli, ruch dopiero się rozpoczynał. 

     Pamiętacie zabawę w "znajdź szczegóły, którymi różnią się te obrazki? Wskaż je". 

Zdjęcie nr. 1 - pomnik z cmentarza prawosławnego - jego remont niedawno się rozpoczął, wszystkie pomniki zostaną odnowione, zaawansowane prace trwają. 

Zdjęcie nr. 2 - część cmentarza, na której spoczywają Obrońcy Lublina - krzyże sypią się w pył, kwatery rozłażą się, miasto ma inne ważniejsze inwestycje. "Chwała Bohaterom" - napis znad wejścia ulicy Białej - w tym miejscu nabiera nowego znaczenia. Pisałem o tym na www.oLublinie.pl i nie odpuszczę. Wstyd mi. 

Zdjęcie nr. 3 - współczesne pomniki - czyste i zadbane, przygotowane jak stoły na święta, przy których Ci, którzy odeszli czekają na swoich bliskich. Przy jednym z grobów spotkaliśmy rodzinę, która do Lublina przyjeżdża tylko raz do roku z Meksyku, na grób rodziców, podróż trwa 12 godzin.

     Na koniec prośba. Jeżeli została nam jakaś wolna lampka zapalmy ją żołnierzom poległym we wrześniu 1939 r. podczas bombardowań miasta, pokażmy, że właśnie nam lublinianom, zależy. Pamiętamy aby i o nas nie zapomniano. 

Nie ma Boga, więc kto jest?

     W Lublinie nie ma Boga! Tak, nie ma bo pisano o tym niedawno na billboardach, a wiele z pism lokalnych już z wyprzedzeniem poprowadziło kampanię w tym temacie, gdzie i kiedy plakaty zostaną umieszczone o takiej treści. 

    Aby podkreślić swoją frustrację w tym temacie, zdewastowano jeden z ołtarzy na ulicy Filaretów w Lublinie. Interesujące przy tym stało się to, że obok napisu "no God" umieszczono krzyż św. Piotra nazywany krzyżem satanistycznym. Więc nie ma Boga, ale ktoś lub coś - obok istnieje?

     Tak czy inaczej. Zawsze z ciekawością i szacunkiem odnosiłem się do osób niewierzących. Mi samemu trudno było by nie wierzyć, z pewnością dlatego wierzę. W rodzinie natomiast nauczono mnie szacunku do innego człowieka i szacunku do innych wyznań. Ich wspólne przebywanie w zgodzie obok siebie daje wspaniałe poczucie wspólnoty, jednolitej bo bogatej w różnorodności. Gdy jestem na Podlasiu obok kościołów stoją cerkwie, ludzie idą wspólnie do świątyń dyskutując, a po drodze rozdzielają się. Księża katoliccy wspólnie z prawosławnymi spotykają się w święta religijne, goszczą u siebie w domach. Protestanci i katolicy od dawna już prowadzą publiczne dysputy teologiczne łącząc się we wspólnej miłości do Boga. Zrozumienie i poczucie przynależności do wspólnego drzewa staje się przyczynkiem do porozumienia pomiędzy Chrześcijanami i Żydami. Będąc w tym roku w Turcji - kraju w pełni muzułmańskim, nikt nie obraził moich uczuć religijnych, nie zwrócono uwagi na krzyżyk na piersi, a wszyscy odnosili się do siebie z wzajemną sympatią i szacunkiem. Również wśród znajomych ateistów, nikt nie obraził moich uczuć religijnych, a ja nigdy nie szydziłem z ich niewiary.

     Tym bardziej trudno odnieść mi się do czegoś takiego jak na zdjęciu powyżej. Być może to wynik frustracji chuligańskiej, a jednocześnie symbol naszych czasów. 

       Ktoś powiedział, że głupota nie boli. Tu jednak ból, aż krzyczy, zadziwiające że tylko jednym wykrzyknikiem, za to po angielsku.

Cerkiew p.w. Świętych Niewiast Niosących Wonności w Lublinie

       Na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie istnieją cztery wydzielone części; rzymskokatolicka, ewangelicko - augsburska, prawosławana oraz wojskowo - komunalna.  W części prawosławnej otoczona licznymi zabytkowymi pomnikami nagrobnymi znajduje się cmentarna dwukondygnacyjna kaplica - grobowiec p.w. Świętych Niewiast Niosących Wonności z dolną świątynią p.w. Proroka Eliasza. Cerkiew została wybudowana w latach 1901 - 1904 dzięki fundatorowi - ówczesnemu Prezesowi Izby Skarbowej w Lublinie - Andrejowi Dejgunowi.

        Kaplica jest odmienna formą od innych budynków sakralnych w Lublinie, przyciągając wzrok odwiedzających cmentarz. Obecnie należy do Prawosławnej Diecezji Lubelsko - Chełmskiej liczącej sobie ponad tysiąc wiernych skupionych przy Katedralnej Parafii p.w. Przemienienia Pańskiego przy ul. Ruskiej w Lublinie.

       Mam nadzieję, że już wkrótce będę miał możliwość napisania czegoś więcej na temat Kościoła Prawosławnego w Lublinie.